Boże mój … pamiętasz?  Polskę … skrawek ziemi

Z wiernej Ojczyzny siłą wykrojony

Wodzów co narodu władali ramieniem

Szukając honoru w służbie beznadziejnej

Tę Matkę w ranach przez wieki cierpiącą

By chronić dzieci przed zagłady widmem

Jej Łono wycięte co nas urodziło

Krwią bohaterów suto wykupione

Ziemię, gdzie ducha skażono niewolą

Czekając długo na wolności tchnienie

A gdy nadeszła bez serca ginęła

Deptana hordą niegodnych podziałów

Aż przyszedł Mąż wielki, jak Tamci równie opluwany

Przywodząc na pamięć poświęceń potęgę

Co w beznadziei samotnie wojując

Na sztandar podźwignął Katyńską Gehennę

Tam głuche wołania tysięcy niewinnych

Wpatrzone w niebo oczodołów mrokiem

Spokoju zaznać dotąd nie zdołały

Skrytego wspomnienia żywiąc się nadzieją

Ale gdy kłamstwo tak mocno przygniecie

A doły pamięci ziemią się zasklepią

Sama nadzieja zmóc tego nie zdoła

Krzycząc ofiary co tamtą przypomni

Czy trzeba duszom tak długo dręczonym

Tego co zawsze bohaterów śladem

Podążał dumą ich śmierci niesiony

Walcząc o chwałę, Sam zewsząd wydrwiony

Tak miało być, że skrzydła podcięto

Matki ledwie z klęczek podźwigniętej

Zagasły w bólu oczu blask milionów

Skąd Was aż tylu? … tłumy, tłumy, tłumy

Co teraz z nami, co teraz się stanie

Kto za Ojczyzny ujmie się honorem

Katyński hołd przed światem złożony

Na firmamencie ofiara ich spocznie

Dziś wielcy tego świata, nasi przyjaciele

Chmurą pyłu potęgi przelękłe

Nie ujrzą wawelskiej boleści narodu

Co piersią ich własną zastawiał

A gdyby wojny, wojny cień złowrogi

Jak dawniej bylibyśmy sami

Czas już najwyższy, gdy oczy obeschną

Pozorów obedrzeć bielmo

Radzę …, proszę …, błagam na kolanach

Sieroty w bólu odrętwiałe

Posłuchać głosu Tego co przeminął

Ojczyzna woła ratunku

Nie prześpij Polsko chwili tej straszliwej

Nie zmarnuj szansy złożonej ofiary

Aby znów z krzykiem w ciemnym środku nocy

Nie budzić dzieci w okowach niewoli

Boże … Ty pamiętasz, … przestrogę przyjmuję

Straszliwym symbolem znaku przygnieciony

Daj mu spoczynek, na który zasłużył

A nam siły z grobu nieprzezwyciężonej

Marek Delimat

Wrocław, 18.04.2010.